ölüm kuşağı

seslenince gizlendiği yerden rüzgar

kalbimdeki dikenli tellere takıldı

yamalı mahpusluğum

soyunduğumda çıplak avuntumu

ülkemin elbiseleri hep paramparça 

sağ’ında ve sol’unda

bir resmin korumalığını yapardı kelimeler 

altında kara tahta

coğrafya dersinde kopya çekerken kaderim

uçurtmalara astım okul harçlığımı

beklemedim ben'i eğitecek acının hallerini

kanlı haritaların gölgesinden geçtim

o sınırsız hayallerden

bir defa daha büyüdüm

sorunca beyaza 

ölümün rengini

göz yaşlarımın alacasında
damla damla birikmiş zindanımda

bilirdim

yağmurun gelini gelirdi bulutlardan sonra

öğrendim

uçaklardan sonra ölüm kuşağı

bir yüzyıldan

bir yüzyıla

Uğur Karaca

Yuvarlağın İçindeki Şiir, 2. sayı